Ալլա Թադևոսյան

  Այս դարը նորարությունների դարն է։ Մարդիկ ընդամենը կանգնում են մեկ աստիճանի վրա և շարժասանդուղքն ինքն իրեն բարձրացնում կամ իջեցնում է։ Աստիճանների վրա կանգնած հասկանում ես, որ մարդիկ գնում-գալիս են, բայց ոչ ոք չի կանգնում։ Միայն դու ես, իսկ մնացածը մյուս կողմում են և նայելով աչքերիդ մեջ գնում են առանց հետ նայելու։ Չես կարող մեղադրել, կընկնեն՝ եթե հետ նայեն․․․

    Ամանորին երազանքները իրականանում են, նույնիսկ ծառերի երազանքները, եթե չեք հավատում, կարդացեք այս հեքիաթը: Երեք ծառեր երազում էին դառնալ կարևոր, ունենալ յուրահատկություն և հետաքրքիր պատմություն, սակայն նրանք վերածվեցին գոմի, սեղանի և տախտակների: Երեքից ոչ մեկի երզանքն էլ չկատարվեց, բայց հրաշքները անսպասելի են կատարվում:

  Հետաքրքիր էր հանդիպել, ծանոթանալ, և ինչպես ինքն էր ասում, ընկերանալ ժամանակակից գրող Գրիգի հետ։