Ալլա Թադևոսյան

Ինձ չեն հասկանա հասարակ մարդիկ, Ինձ կլսեն ուրվականները, Կտեսնեն նրանք ու կղջան, Որ ունեմ հոգի անհասանելի: Ունեմ հոգի, բայց ուրվական եմ, Երևում եմ, բայց թափանցիկ, – Հասկանում ենք քեզ, բայց անզոր ենք, Դու պատկանում ես արդեն երկնքին: Հոգիս թեթև է, կբարձրանա վեր, Կդառնա անձրևանոց իմ խեղճ մարմնին, Բայց դա խաբկանք էր զուտ, մարմինս թաց է, Անձրևն ուժեղ էր, անձրևանոցը կեղծ:

 Տերյանի բանաստեղծություններն ունեն իրենց ուրույն ոճը և միշտ տարբերվում են իրենց զգացմունքայնությամբ: Պատանիների համար շատ հոգեհարազատ են նման բանաստեղծությունները: Տերյանը առաջինն է բանաստեղծական շարքերի մեջ մտցրել լեզվական առանձնահատկություններից մի քանիսը. օրինակ՝ բաղաձայնույթը: Չմոռանանք նաև յուրահատուկ բանաստեղծական դասավորությունները, ինչը էլ ավելի հաճելի է դարձնում ընթերցելը և արտասանելը: Նույնիսկ դասականության մեջ կարելի է երազել անսահման, սահմանների մեջ՝ անսահմանություն, մի՞թե հրաշք չէ: